Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2012

Ανοιχτή επιστολή προς τον κ. Μπουτάρη.


Τα βράδια στον Λευκό Πύργο με όλες τις αισθήσεις σε απόγνωση. Για την όσφρυνση η τσίκνα, για την ακοή ο βόμβος από τις ηλεκτρογεννήτριες, για τα μάτια το άθλιο περιβάλλον, για την γεύση η πίκρα.

Δήμαρχε Θεσσαλονίκης, κύριε Μπουτάρη, η αδυναμία(!) φύλαξης του πρώτου σε επισκεψιμότητα αλλά και συμβολισμό, χώρου της Θεσσαλονίκης, του περιβάλλοντα χώρου του Λευκού Πύργου, μετά από ενάμισι χρόνο θητείας της διοίκησής σας, δημιουργεί πια την πεποίθηση, ότι η ευθύνη δεν ανήκει μόνο στην υπεύθυνη αντιδημαρχία αλλά είναι και δική σας. Έχετε αποδείξει ότι ήσασταν
ικανός να φέρετε "εις πέρας" πολύ πιο δύσκολες καταστάσεις από αυτήν, να αντιστρέψετε τον βηματισμό της πόλης και να της δώσετε έναν νέο προσανατολισμό εξωστρέφειας που είναι η αναγκαία συνθήκη για την μελλοντική ανάπτυξή της ή προς το παρόν, την προφύλαξή της από δυσμενέστερες καταστάσεις από αυτήν που βιώνουμε σήμερα. Πριν από κάποιον χρόνο είχα γράψει κάτι για έναν αντιδήμαρχο που τώρα θα το επαναλάβω γιατί ταιριάζει εξαιρετικά. Κύριε Μπουτάρη, εγώ ντρέπομαι για την πόλη μου όταν πηγαίνω βράδυ στον Λευκό Πύργο. Εσείς; 
Ενώ στους τομείς που προανέφερα η απόδοση της διοίκησης σας ήταν σχεδόν άριστη, σε άλλους τομείς που δίνουν την ποιότητα στην  ζωή των  κατοίκων αλλά και των επισκεπτών δηλαδή για την καθημερινότητα, δεν έχετε κάνει τίποτε ή σχεδόν τίποτε. Δεν είναι δυνατόν ομάδες επαγγελματιών να ασελγούν βάναυσα πάνω στο σώμα της πόλης και σεις να σφυρίζετε αδιάφορα ή να μην τολμάτε να κάνετε την απαραίτητη επέμβαση που θα αλλάξει πρόσωπα, οργάνωση και λειτουργία  και θα φέρει το προσδοκώμενο αποτέλεσμα. Ο κ. Φατούρος σε μια ομιλία του στην οποία ήσασταν παρών κι εσείς είχε πει ότι  η Θεσσαλονίκη έχει γενετικό υλικό σπουδαίο και διαδρομή σπουδαία. Η σπουδαία αυτή διαδρομή πρέπει να συνεχιστεί. Δεν είναι δυνατόν είκοσι καντινιέρηδες να δίνουν στην πόλη ένα πρόσωπο τριτοκοσμικό, βρώμικο και απεχθές. Καλύτερα ήταν πριν την ανάπλαση, με τα περίπτερα γύρω-γύρω στον Λευκό Πύργο και με τους γύφτικους αμανέδες στην διαπασών, παρά με την κατάσταση που περιέγραψα στο προοίμιο της επιστολής.
Ίδια  η κατάσταση με τα περίπτερα-τέρατα-αποθήκες, ίδια με τα τραπεζοκαθίσματα. ίδια και με τα μηχανάκια. Ο μόνος που έδειξε πυγμή και σταθερότητα  είναι ο κ. Καπόν που έφερε αποτελέσματα στην αποκαθήλωση των πινακίδων παρά τις σφοδρές αντιδράσεις των επαγγελματιών και βιοτεχνών που δεν βλέπουν πέρα από  την μύτη τους. Ήμουν από τους σφοδρούς επικριτές του κ. Καπόν  στο θέμα των Μύλων Αλλατίνι, αλλά  "απόδοτε τα Καίσαρος Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ."
Είμαι σίγουρος ότι θα καταλάβετε την σημασία αυτών των "ευτελών" πραγμάτων και θα ενεργήσετε "δεόντως ". Η πόλη και οι άνθρωποί της, προς το παρόν σας ικετεύουν... Ο χρόνος έχει σχεδόν εξαντληθεί. Αν χρειαστεί, κόψτε χρόνο απ' τα μέλλοντα και δώστε τον στα παρόντα, τα γήινα, τα απαραίτητα. Σε αυτά που μας κανουν τον βίο αβίωτο.
.