Ο κ.Θανάσης Παππάς (Αντιδήμαρχος καθαριότητας) απαντά:

Καλησπέρα

Εκ παραδρομής δεν έχω απαντήσει, νομίζοντας ότι είναι για ενημέρωση.Ήδη τα είχα αποδελτιώσει και ,,,

1-      Η κατάσταση είναι απελπιστική

2-      Οι επιλύσεις παρότι φαίνονται απλές είναι περίπλοκες σε ένα σύστημα απαξιωμένο και   μισοπεθαμένο

Κύριε Αντιδήμαρχε Καθαριότητας, μην με κάνετε να ντρέπομαι...

Φωτογραφία από Graffiti στις Δημοτικές Τουαλέτες του Λευκού Πύργου.(Είναι πολύ ωραίο μην το πειράζετε.)

Έξι αναρτήσεις πιο κάτω, υπάρχει ένα ζήτημα που σας αφορά. Έχει τίτλο «Δημόσιες  τουαλέτες: Mια  πονεμένη και  οσμίζουσα  ιστορία».  Την  ανάρτησα  πριν   δύο εβδομάδες και σας ενημέρωσα με e-mail στις 7 του μήνα.

Εγώ θεωρώ την λύση του,  άκρως επείγουσα. Εσείς;  

Η έμπνευση γαντζώθηκε στον ντόκο του λιμανιού...

Κύριε Γκιουλέκα,

( Αφίσες της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ της Φοιτητικής παράταξης της Νέας Δημοκρατίας.)

Αυτό δεν είναι μόνο ρύπανση και υποβάθμιση της πόλης, είναι και σαμποτάζ στη λειτουργία του Δήμου από τους ευέλπιδες για την διακυβέρνηση του τόπου νέους. Πόσα μεροκάματα, από πόσους ανθρώπους θα χρειαστούν γιανα  καθαριστούν  οι  κάδοι;  Άσε  που  οι  ίδιοι  θα  λένε ότι η Δημοτική αρχή δεν τα καταφέρνει στον τομέα της καθαριότητας.

Κύριε Ζαριανόπουλε

Αφίσες του Κ.Κ.Ε πάνω σε τζάμια καταστήματος σε κεντρικό σημείο της πόλης

και κύριε Μηταφίδη...

Αφίσες του Σύριζα πάνω σε κολώνα , μετά τον καθαρισμό και βάψιμό της και μετά την δέσμευση όλων για την αποφυγή αφισοκόλλησης στην Αριστοτέλους.

η εξάλειψη της ρύπανσης όλων των ειδών, είναι από τις πιο βασικές

Καράβια... "έξω απ' τα νερά" τους...

Φωτογραφία από καρνάγιο της Θεσσαλονίκης

Δημόσιες τουαλέτες: Μια πονεμένη και οσμίζουσα ιστορία.

Με αυτόν τον καλαίσθητο τρόπο, αν καταλαβαίνω καλά, μάλλον θέλουν να δηλώσουν ότι δεν επιτρέπεται
η είσοδος στα ουρητήρια για όρθιους.

Οι τουριστικοί οδηγοί της πόλης πρέπει να συνιστούν στους αναγνώστες τους, να φέρνουν σαπούνι απ' τις χώρες
τους, γιατί εδώ στην Ελλάδα έχουμε έλλειψη. .

Ούτε χαρτί υγείας έχουμε. Είμαστε όμως σχεδόν σίγουροι ότι οι επισκέπτες της πόλης θα έχουν φέρει μαζί τους
τους τουριστικούς οδηγούς.

Aς ξεκινήσω λέγοντας ότι η πόλη αρχίζει και αλλάζει προς το καλύτερο. Όχι όμως και στον τομέα των απλών,
καθημερινών αλλά πολύ σημαντικών υπηρεσιών που παρέχονται στους Δημότες αυτής της πόλης στις οποίες
πρέπει να δοθεί προτεραιότητα πράγμα που δεν έχει γίνει μέχρι στιγμής.
Λένε ότι μια φωτογραφία αξίζει όσο χίλιες λέξεις, αλλά δεν μπορούν να πούνε το ίδιο για πόσες και τι μυρουδιές .
Η κατάσταση αυτή υπάρχει από την πάλαι ποτέ εποχή των αγανακτισμένων του Λ.Πύργου. Τι δεν λειτουργεί σωστά;
1η ερώτηση:Πρέπει να νοιώθουμε ντροπή (ή ενοχές;) όταν βλέπουμε έναν τουρίστα να βγαίνει από τις τουαλέτες
κρατώντας την μύτη του;

Μια φορά και έναν καιρό...

Τα Πεύκα...

λυγίζουν απ' το βάρος τους,πλαγιάζουν απ' τον άνεμο,ριζώνουν στο πουθενά.Το σχήμα κι ο χαρακτήρας τους κληρονομιά, αλλά και επιρροή από το περιβάλλον τους. Άλλα γερτά, άλλα καμπουριασμένα, δυσκολεύονται να σηκωθούν. Άλλα περήφανα, βλέπουν ψηλά,ξεχνούν ότι οι ρίζες,

Η καθημερινότητα στην μελλοντική πόλη των ονείρων μας.

Ούτε στα όνειρά μας;

Εντός θέματος....

Το δημοκρατικό καθεστώς ρυθμίζει χωρίς να εξουσιάζει.Το πατερναλιστικό* καθεστώς τηρεί μεν τις διαδικασίες, οικειοποιείται όμως την εξουσία αποτρέποντας με τον απειλητικό του όγκο και την γραφειοκρατική δομή κάθε συμμετοχικό όφελος.

Στέλιος Ράμφος - Φεβρουάριος 2008

*Πατερναλισμός: η, υπό το πρόσχημα της προστασίας, άσκηση πολιτικής, με στόχο τον έλεγχο και την κυριαρχία Θεσσαλονίκη.

28 Οκτωβρίου 2011

Είναι όμοια και όμως διαφέρουν...

Υπήρχαν φωτογραφίες επί εποχής Μ.Αλεξάνδρου;

Η απάντηση είναι θετική. Απόδειξη η φωτογραφία του Μ.Αλεξάνδρου που τον δείχνει να εξορμά πάνω από τα κακοτράχαλα βουνά του Αφγανιστάν.

Ο Δημοτικός Σύμβουλος κ.Μάτης εξηγεί...

Αγαπητέ κύριε Αποστολίδη

Κάνετε πάρα πολύ σωστά και στην ανάρτηση σας για τα τραπεζοκαθίσματα, επικαλείστε το ερώτημα μου:

Κύριε Μάτη*, βγάζουν μάτι...

κάθε μέρα και παντού οι παράνομες τοποθετήσεις τραπεζοκαθισμάτων

Από ποια πόλη της Ευρώπης είναι αυτή η Φωτογραφία;

Όποιος το βρεί θα κερδίσει τα εισιτήρια  για ένα ταξείδι σ' αυτήν. (του O.A.Σ.Θ...)

..Ολική Επαναφορά!

Πλατεία Αριστοτέλους

Η απάντηση της Αντιδημάρχου κ.Πασχαλίδου στην ανάρτηση "What's wrong?"

ΔΕΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ ΤΟ ΠΑΡΚΟ...ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΜΟΡΦΗ ΜΕ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗΣ ΤΟΥ....ΔΕΚΑ ΠΕΝΤΕ ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ…

WHAT' S WRONG?

Ας συγκρίνουμε το αποτέλεσμα από τις δύο χορηγίες.

Τουαλέτες με (σε) θέα.

Μακράν οι καλύτερες.

Ιδιωτικοί δρόμοι στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.

Όλα τάχει η Μαριορή οι ιδιωτικοί δρόμοι της λείπανε. Έχουμε δει ιδιωτικά πεζοδρόμια, ιδιωτικές πλατείες, ιδιωτικά ρέματα, καιρόςήταν να δούμε και ιδιωτικούς δρόμους στο κέντρο της πόλης.

Ακραίες μορφές καταπάτησης του Δημόσιου χώρου αλλά απόλυτα προβλέψιμες. Ο κάθε επαγγελματίας θεωρεί αναφαίρετο δικαίωμά του να κάνει ότι του κατέβει (στο κεφάλι) αρκεί να επωφεληθεί απ' αυτό. Δεκαετίες τώρα, το βλέπει παντού γύρω του, το δοκιμάζει και αυτός, κανείς δεν του δίνει σημασία, οι αρμόδιοι υπάλληλοι και υπηρεσίες περί άλλων τυρβάζουν.

Η αδιαφορία και η ατιμωρησία είχαν τα αποτελέσματά τους. Το αίτιο και το αιτιατό ξαναλειτούργησε. Υπάρχει σωτηρία;  Θα σας πω όταν δω την πρώτη πορεία  αγανακτισμένων με τον εαυτό τους.
Είμαστε άξιοι της νοοτροπίας μας...

Μήπως..(λέω γω)

είναι το καλύτερο σημείο για να γίνει ένα κέντρο πληροφόρησης για τους επισκέπτες της πόλης, καλύτερο και από αυτό που υπάρχει σκέψη να γίνει στην Α' προβλήτα; Γιατί:

Όμως...

Tο μόνο μεγάλο μειονέκτημα της πιο πάνω πρότασης είναι ότι στο μέρος αυτό μαζεύονται τα πιο πολλά σκουπίδια του θαλάσσιου μετώπου

Ή σε καραβάκι στην Αριστοτέλους.

Θυμάστε το καραβάκι-βιβλιοπωλείο του ΙΑΝΟΥ; Φανταστείτε κάτι ανάλογο αραγμένο στην παραλία στην Αριστοτέλους, με πλούσιο υλικό για την

Τέσσερις εικόνες, τέσσερις χιλιάδες λέξεις.

ΑΝΑΚΑΤΑ: Οι ΠΡΟθέσεις της Τέχνης.

Μόλις πήγα, τέσσερις (!) χαριτωμένες κοπέλες με παρακάλεσαν να καθήσω σε μια πολυθρόνα εποχής, που ήταν κάτω από ένα δέντρο στο οποίο κρεμόταν ένα Αμπαζούρ που φώτιζε τον εαυτότου και την πολυθρόνα. Αφού στρογγυλοκάθησα με ρώτησαν τι μου φέρνει στο μυαλό η λέξη ΑΝΑΚΑΤΑ. Πριν απαντήσω, αναρωτήθηκα αν το νόημα της λέξης προέρχεται από την σύνδεση ή την αντι-παράθεσητων δύο προθέσεων, γιατί η τέχνη μπορεί να είναι και ΑΝΑ και ΚΑΤΑ. Ψέλλισα όμως άλλη εκδοχή, ότι δηλ. είναι τοποθετημένα μαζί πράγματα χωρίς λογική σειρά γιατί δεν υπάρχει λογική σειρά στην τέχνη, επειδή η τέχνη δεν είναι δημιούργημα της λογικής.

Μοναξιά...

Reflections...

Μια εκδήλωση (σχεδόν) αντάξια της πόλης.

(Φωτογραφία: Mαρία Χατζηεφραιμίδου)

Επιτέλους! Μια θαυμάσια εκδήλωση που είχε όλα τα καλά: Υπέροχος ο χώρος ανάμεσα στα δυο Μέγαρα, εξαιρετικές οι επιλογές των μουσικών

Κονσέρτο για πιάνο, τσέλο, βιολί και ηλεκτρογεννήτρια!

Όμως, για να  εξηγήσουμε το σχεδόν της παραπάνω ανάρτησης, αναρωτηθήκαμε αν  η πόλη είναι αντάξια τέτοιων εκδηλώσεων;  Δείτε την παραπάνω εικόνα,  βάλτε στην φαντασία σας, τις φωνές αυτών που

(Ανά) Μιξη εποχών και συναισθημάτων.

Στη Θεσσαλονίκη ο πρώτος Ιστιοφόρος Επιβατικός Σταθμός στον κόσμο.

Αν δεν πάνε τα καράβια στον Σταθμό, πάει ο Σταθμός στα καράβια.

Kitchen ή Kitscen;

Μπρος στο κέρδος, τι είναι η ασχήμια της πόλης!

Κάποιοι επαγγελματίες , δεν εννοούν να καταλάβουν ότι το κέρδος που βασίζεται σε κάτι που ασχημαίνει την  πόλη είναι ίσως γρήγορο αλλά είναι πρόσκαιρο. Πολλά άσχημα μαγαζιά σε μια άσχημη πόλη είναι

Καλό καλοκαίρι...

Cambridge, μια πόλη λειτουργική που βρίσκει λύσεις. Εμείς;

Κανείς δεν διανοείται να σταματήσει ή να σταθμεύσει εκεί όπου υπάρχει διπλή κίτρινη γραμμή.

Χάρμα ιδέσθαι... (χάρμα οφθαλμών, απόλαυση στο να το βλέπεις).

Από μέσα κούκλα και από έξω πανούκλα. Το απ' έξω σημαίνει τον αύλειο χώρο του Βασιλικού θεάτρου από την μεριά της παραλίας της

Βυζαντινή στοά ή Coco-Zen;

Tις παλιές στοές της πόλης τα προηγούμενα χρόνια, τις φανταζόμασταν σαν μέρη όπου μόνο επισκευές ρολογιών θα μπορούσε να κάνει κανείς να αγοράσει σούστες, κορδέλες, σιρίτια κλπ. Κάποιοι δεν τις έχουν περπατήσει ποτέ. Από απαξίωση ή από έλλειψη περιέργειας. Ήταν η εποχή της λατρείας του καινούργιου, όπως ήταν τα νάιλον  πουκάμισα
εξ΄ ου και ο προσδιορισμός «κορίτσι νάιλον». Καινούργια μαγαζιά, καινούργια ρούχα, καινούργια, διαρκώς καινούρια ρολόγια. Το παλιό δεν μας ενδιέφερε. Γι αυτό γκρεμίσαμε  τα παλιά , υψηλής  αισθητικής κτίρια, γι  αυτό  και πετάξαμε  τα παλιά  μας έπιπλα, τα παλιά  μας

Η Θεσσαλονίκη εν περιλήψει...

H Θεσσαλονίκη αλλιώς...

Το φανταζόμασταν αλλά δεν ήμασταν σίγουροι ότι δεν είχαν κάτι τέτοιο στο μυαλό τους οι νέες Δημοτικές Αρχές, ο Αγγελούδης,  ο Τούλας,  ο Μύρωνας Μιχαηλίδης, οι πέντε κυρίες των Μουσείων,  κ.π.α. Μια ευτυχής συνύπαρξη ανθρώπων που δίνει ώθηση στην πόλη σε μια δύσκολη εποχή, που οραματίσθηκαν την Θεσσαλονίκη αλλιώς:

Το λιμάνι αλλιώς.

Η θέα αλλιώς.

Οι πολιτιστικές δράσεις αλλιώς...

Οι άνθρωποί της αλλιώς

Η τσάρκα αλλιώς...

Η Α' προβλήτα αλλιώς...

Θεσσαλονίκη και θάλασσα: H Ασυνέχεια στην ιστορία της.