Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2012

Κάποια συμπεράσματα από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Ποιος δεν θα ήθελε να είναι εδώ...
Το 53ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης τελείωσε με δόξα και τιμή για τον κινηματογράφο και την πόλη. Έχει μπει πια στο DNA της πόλης.
Μια σημαντική εκδοχή του, που μάλλον δεν έχει περιγραφεί είναι αυτό που γίνεται με τις σχέσεις των ανθρώπων. Παλιές παρέες ξανασμίγουν,
όπως οι βλάχοι στο αντάμωμά τους  τον δεκαπενταύγουστο. Όχι μόνο για να θυμηθούν τα παλιά. Αυτό γίνεται στο ελάχιστο. Μα για να συζητήσουν για τα τρέχοντα  της ζωής. Να ξαναβαπτιστούν στο νερό της τέχνης. Οι δεσμοί ξανασφίγγουν, τα αισθήματα επιβεβαιώνονται, τα συναισθήματα εντείνονται.
Άνθρωποι ευαίσθητοι στις κοινωνικές διεργασίες και αναταράξεις. 
Επιβεβαίωσα αυτή μου την σκέψη φέτος. Στην διάρκειά του μοιράζαμε, εμείς τα πληρωμένα οικολαμόγια κατά την γραφή των πληρωμένων κονδυλοφόρων της εταιρίας χρυσού, κάτι εθελοντές του κερατά δηλαδή, πληροφοριακά έντυπα για την καταστροφή που θα επιφέρει η εξόρυξη του χρυσού στην Χαλκιδική και είδα τα εξής:
Στην Αριστοτέλους με Τσιμισκή που ήταν "κέντρο διερχομένων" αυτοί που ενδιαφέρόταν να πάρουν το έντυπο ήταν περίπου το 60%.
Στην Αριστοτέλους με Μητροπόλεως που ήταν πιο κοντά στην έδρα του Φεστιβάλ, το Ολύμπιον, το 80%.
Στην πύλη του λιμανιού που έμπαινε ο κόσμος για το Φεστιβάλ, αλλά και για το kitchen bar τo 90%.
Μέσα στην αποθήκη C που ήταν το καφέ-μπαρ και το κέντρο τύπου του Φεστιβάλ έπαιρνε το 100%.
Και ξανασκέφτηκα το είδος των ανθρώπων που μπορείς να βρείς ανάλογα με το σε ποιο μέρος της πόλης βρίσκεσαι, με το τι διεργασίες γίνονται εκεί ή με το ποιες δεν γίνονται.
Στο Φεστιβάλ γίνονται διεργασίες  που εξαγνίζουν ψυχές και πνεύματα, που αυξάνουν την συναισθηματική νοημοσύνη, που το ενδιαφέρον για τον άνθρωπο και το δημόσιο γίγνεσθαι είναι η διεργασία και το αποτέλεσμά του, είναι η ανίχνευση για έναν καλύτερο κόσμο.

1 σχόλιο:

  1. Συμφωνώ απολύτως ως προς τις διαπιστώσεις, μόνο που το ζητούμενο στην περίπτωση της εξόρυξης χρυσού είναι να πείσουμε τους άλλους... Και δεν εννοώ βέβαια τους εκχωρημένους στη λογική "ας τα παιδιά να δουλέψουν κι αργότερα βλέπουμε", αλλά εκείνους τους ευκολόπιστους που τρώνε αμάσητο ό,τι τους σερβίρουν περί ..."ανάπτυξης" με εκμετάλλευση του υπόγειου πλούτου και άλλα τέτοια. Είναι ανάγκη, λοιπόν, να τους ενημερώσουμε τώρα, για το αν πρόκειται για ανάπτυξη πραγματική, προορισμένη για τους κατοίκους, τι σημαίνει ανάπτυξη, από ποιούς και για ποιούς θα γίνει και κυρίως με ποιό τρόπο και ποιές επιπτώσεις θα υπάρξουν.
    Κι αυτή η προσπάθεια, φίλε Χρίστο, δεν είναι και τόσο εύκολη... Ακόμη και προγραμματισμένες εκδηλώσεις, όπως αυτή της ερχόμενης Τρίτης στο θέατρο των Ν. Μουδανιών (Νοεμ. 20, ώρα 6μ.μ.) πέφτουν θεοί και δαίμονες να τις ακυρώσουν. Στη συγκεκριμένη περίπτωση πολλοί απ' αυτούς τους αντιτιθέμενους ήταν από εκείνους, που σε μια ευνομούμενη Πολιτεία θα έπρεπε να είναι σημαιοφόροι τέτοιων εκδηλώσεων, αφού οι ίδιοι, ως ασχολούμενοι με τουριστικές υπηρεσίες, έχουν κάθε λόγο να τις στηρίζουν. Ζούμε σε μια χώρα όπου οι "κομματικές γραμμές" υπερισχύουν, δυστυχώς, της ανάγκης υποστήριξης του δημοσίου συμφέροντος.
    Την Τρίτη λοιπόν, όλοι στα Ν. Μουδανιά, όπως θα πηγαίναμε ...στο Φεστιβάλ κινηματογράφου!
    17 Νοεμβρίου 2012
    Γιάννης από Πολύγυρο μεριά

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Παρακαλώ ακολουθείστε τις εξής οδηγίες, διαφορετικά τα σχόλιά σας δεν θα δημοσιεύονται:
-Μη γράφετε σε Greeklish.
-Μη βρίζετε.

Για να δημοσιευτεί οποιαδήποτε καταγγελία κατά συγκεκριμένων προσώπων ή υπηρεσιών πρέπει ο σχολιαστής:
α) να παραθέτει στοιχεία
β) να είναι επώνυμη
γ) να αποστέλλεται με e-mail στην διεύθυνση που είναι στο πάνω μέρος της αρχικής σελίδας για να μην δηλώνονται ψεύτικα στοιχεία αλλά και για να ζητήσουμε επιπρόσθετα στοιχεία αν χρειαστεί.